ΟΜΙΛΙΑ ΜΙΧΑΛΗ ΣΤΑΜΟΥ (ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Π.Κ.Ε ΟΤΕ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ)

ΚΕΡΚΥΡΑ,

24-27/05/2012

Κυρίες και Κύριοι

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι

Καλημέρα σας.

Κατ’ αρχήν θα ήθελα να ευχαριστήσω τους Κερκυραίους φίλους και συναδέλφους που μας φιλοξενούν.

Πιστεύω ότι είναι σημαντικό που πραγματοποιείται φέτος, εδώ η συνάντησή μας, σ’ ένα νησί, σ’ έναν τόπο με τόσο μεγάλη πολιτιστική παράδοση, αλλά και ουσιαστική συνεισφορά στην πνευματική και καλλιτεχνική σύγχρονη δημιουργία στη χώρα μας.

Η συνάντησή μας αυτή συμπίπτει βέβαια με το αποκορύφωμα της οικονομικής κρίσης, όπως την βιώνουμε όλοι στην καθημερινότητά μας τα τελευταία χρόνια.

Οι απανωτές περικοπές, η καταστρατήγηση δικαιωμάτων, η συνεχιζόμενη ύφεση, η εξαθλίωση μεγάλων κοινωνικών στρωμάτων και κυρίως η αβεβαιότητα για το αύριο, διαχέουν ακόμη περισσότερο τον φόβο, εντείνουν τα φαινόμενα θλίψης και διογκώνουν την κοινωνική απομόνωση και την εσωστρέφεια.

Τις τελευταίες μέρες τα συγκεκριμένα αδιέξοδα φαντάζουν μεγαλύτερα. Οι φήμες, οι άμεσες ή έμμεσες απειλές, τα εκβιαστικά διλήμματα, τα υπαρκτά έστω προβλήματα, κυρίως η αδυναμία στο να δοθούν πειστικές απαντήσεις και διεξοδικές λύσεις, μας βυθίζουν ακόμη περισσότερο στην απαισιοδοξία.

Φοβάμαι πως οι πρόσφατες εκλογές και η αδυναμία εξεύρεσης λύσης για τον σχηματισμό κυβέρνησης που μας οδηγεί σε λίγες μέρες σε δεύτερη εκλογική αναμέτρηση, αναδεικνύουν περισσότερα προβλήματα απ’ τον φανερό κατακερματισμό του εκλογικού σώματος.

Αποκαλύπτουν το χρόνιο έλλειμμα του πολιτικού κόσμου, την ατολμία του, την ιστορική του πλέον ανυπαρξία, που ελπίζω, όλοι ελπίζουμε, να μην αναγάγει την παρούσα οικονομική κρίση και σε μείζονα πολιτική κρίση.

Ένα καίριο, ένα εύλογο ερώτημα λοιπόν που γεννιέται, είναι το τι θέλουμε εμείς τώρα-εδώ, τι δουλειά έχουν κάποιοι να ασχολούνται με θέματα όπως ο πολιτισμός και οι όποιες άλλες κοινωνικές δράσεις, εν μέσω αυτής της ζοφερής πραγματικότητας.

Η απάντηση είναι απλή: Ο πολιτισμός, η τέχνη, η κοινωνικοποίηση μέσω της επαφής, της όσμωσης, της ανταλλαγής απόψεων, είναι ένα ισχυρό μέσο αντίστασης σε οποιαδήποτε κρίση.

Το χειρότερο σε μια οικονομική κρίση, πολλές φορές δεν είναι μόνο η φτώχεια. Είναι οι παράπλευρες απώλειες στην κοινωνική μας συμπεριφορά, είναι η έλλειψη χαράς, γέλιου και ελπίδας, είναι η απαισιοδοξία, η προσωπική απομόνωση, η εσωστρέφεια, η μελαγχολία. Όλα αυτά που οδηγούν τον πολίτη, τον άνθρωπο, στην ατομική απαξίωση, στην αναξιοπρέπεια, και κάποιες φορές δυστυχώς σε θλιβερές καταλήξεις όπως η αυτοκτονία.

Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν σε τέτοιες εποχές, ο καθένας μας να προφυλάξει τουλάχιστον την καρδιά και το μυαλό του. Η ψυχική μας υγεία, η νοητική μας ισορροπία, είναι πράγματα πολύτιμα και όπλα για να αντιμετωπίσουμε αυτές τις καταστάσεις, είναι μια εγγύηση για να βγούμε απ’ αυτό το τέλμα αρτιμελείς.

Και ο πολιτισμός, η χαρά, η ποιοτική διασκέδαση, η τροφή του μυαλού και της ψυχής, είναι ίσως το ιδανικό μέσον. Είναι το όχημα εκείνο που θα μας πάρει, θα μας σηκώσει απ’ τον καναπέ της προσωπικής μας αδιέξοδης μοναξιάς και θα μας ταξιδέψει για λίγο στο όνειρο ενός καλύτερου κόσμου. Που θα μας διασφαλίσει την τόσο αναγκαία κοινωνική μας ένταξη και συμμετοχή με συνέπεια και συνέχεια. Που θα σφυρηλατήσει δεσμούς αλληλεγγύης μεταξύ μας, που θα αναδείξει την εναπομένουσα ανθρωπιά μας, που θα προφυλάξει τα παιδιά μας από παραβατικές συμπεριφορές, ακραίες τάσεις και εγκληματικές ροπές ή επιρροές. Είναι το ισχυρό όπλο ενάντια στον εφησυχασμό, τον μηδενισμό, την μοιρολατρία. Και είναι επίσης και μια σκληρή κριτική απέναντι στην όποια διεφθαρμένη εξουσία.

Ο πολιτισμός λοιπόν όχι μόνον δεν μας περισσεύει, αλλά μας είναι απαραίτητος όσο ποτέ άλλοτε. Και επειδή είναι ένα πολύ ευαίσθητο αντικείμενο, όπως και η παιδεία, η ασφάλεια, είναι από τους πρώτους που πληρώνουν το τίμημα μιας κρίσης. Δέστε την παντελή αδράνεια του Υπουργείου Πολιτισμού, δέστε την εξαφάνιση κάθε κοινωνικής πολιτικής στην εργατική και αγροτική εστία, δέστε τις άγριες περικοπές σε ενισχύσεις σωματείων και φορέων.

Έτσι λοιπόν η τέχνη, η πνευματική τροφή, γίνεται πλέον είδος προς εξαφάνιση. Είναι πολύ δύσκολο – έως αδύνατον – να παραχθεί με τόση ανέχεια, και για τον φτωχό, τον εξαθλιωμένο πια πολίτη, φαντάζει “πανάκριβη” υπόθεση, ώστε να μπορεί να καταναλωθεί.

Αυτός είναι και ο επιπλέον λόγος, για τον οποίο πρέπει να συνεχίσουμε τις δράσεις μας. Είναι ταυτόχρονα δικαίωμά μας στη ζωή, αλλά και κοινωνικό μας καθήκον. Μπορεί να μην αποτελεί τη λύση στα σοβαρά μας προβλήματα. Αποτελεί όμως μία διέξοδο, μία φυγή απ’ τα τοξικά αποτελέσματά τους. Ένα διάλλειμα, μια ανάσα, λίγο κουράγιο για να συνεχίσουμε να παλεύουμε, να σκεφτόμαστε, να υπάρχουμε. Μας πήραν τον ιδρώτα μας. Μας περιόρισαν τα δικαιώματά μας. Μας στέρησαν ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης. Ας μην τους αφήσουμε όμως να μας πάρουν και το χαμόγελο, την ελπίδα, τη χαρά, τη συντροφικότητα, την αισιοδοξία. Γιατί τότε θα μας έχουν κλέψει την ίδια μας την ζωή.

Σας ευχαριστώ

Μιχαήλ Στάμου

Αντιπρόεδρος Π.Κ.Ε ΟΤΕ Χαλκιδικής

Σχεδίαση - κατασκευή ιστοσελίδας:
Μπούτζιος Βασίλης 
Τούλης Νικόλαος
Copyright 2011. Free joomla templates |